|
B
iz bilenler, kendimizi bilmiyoruz; biz kendimiz, bizi kendimizi. İyi bir nedeni var bunun. Hiç aramadık kendimizi -nasıl olacak da bulacaktık ki günün birinde? Haklılar, "hazineniz neredeyse, yüreğiniz de oradadır" demekle; bizim hazinemiz de bilgimizin arı kovanlarının durduğu yerde. Oraya doğru yol alıyoruz hep, doğuştan kanatlı hayvanlar ve aklın balözü toplayan arıları olarak; yürekten önemsediğimiz tek bir şey var aslında- "yuvaya bir şey getirmek..." Zorunlu olarak yabancıyız kendimize, anlamıyoruz kendimizi, yanılmak zorundayız kendimiz hakkında, "Kişi kendine en uzak olandır" sözü geçerli bizler için sonsuza dek - kendimizi bilmeye gelince "bilenler değiliz biz"...
|